२०८२ शेयर समीक्षा: १८ खर्ब ५६ अर्बको कारोबार सहित १७१ अंकले बढ्यो नेप्से, कस्तो थियो बजारको ट्रेन्ड ?

काठमाडौं । नेपाली पूँजी बजारका लागि वर्ष २०८२ उतारचढाव र उत्साहको एउटा मिश्रित प्याकेज बनेर बिदा भएको छ । लगानीकर्ताका लागि यो वर्ष धैर्यताको परीक्षा लिने वर्ष मात्र रहेन, बरु बजारले नयाँ उचाइ चुम्दाको खुसी र पुन: करेक्सन हुँदाको चुनौती दुवैलाई नजिकबाट नियाल्न सकिने वर्ष बन्यो । अघिल्लो वर्षको तुलनामा यस वर्ष नेप्से परिसूचकमा सुधार मात्र देखिएन, कारोबार रकमले पनि ऐतिहासिक आकार लियो ।

सुरुवाती उत्साह र ऐतिहासिक उचाइ
वर्ष २०८२ को सुरुवातदेखि नै बजारमा एउटा सकारात्मक माहोल देखिएको थियो । अघिल्लो वर्ष २०८१ को अन्तिम कारोबारका दिन २६७०.७० विन्दुमा रहेको नेप्से परिसूचकले यस वर्षको पहिलो त्रैमास (वैशाख–असार) तिरै एउटा बलियो जग बसाएको थियो ।

विशेषगरी साउन महिना (जुलाई २०२५) नेपाली शेयर बजारका लागि ऐतिहासिक रहन गयो। प्राप्त तथ्याङ्क अनुसार, २०२५ जुलाई २९ (अर्थात् २०८२ साउनको दोस्रो साता) नेप्से परिसूचकले वर्षकै उच्चतम विन्दु ३०२८.७९ लाई छोएको थियो भने सोही दिन ३००२.०७ विन्दुमा बन्द हुँदै नयाँ इतिहास कायम गर्‍यो ।

अप्रिलदेखि जुलाईसम्मको अवधिमा बजारमा खरिदकर्ताको चाप अत्याधिक देखिन्छ । जसले गर्दा परिसूचकले ३००० को मनोवैज्ञानिक सीमालाई सफलतापूर्वक पार गरेको थियो ।

मध्य–वर्षको करेक्सन र न्यूनतम विन्दु

जसरी बजारले साउनमा उचाइ लियो, त्यसपछिका महिनाहरूमा भने केही ’प्रफिट बुकिङ’ र नीतिगत अन्योलका कारण बजारमा गिरावट देखियो । चार्टमा देखिएको ’डाउनवर्ड ट्रेन्ड’ ले भदौदेखि कात्तिकसम्म लगानीकर्तालाई केही निराश बनाएको थियो ।

यसै क्रममा २०२५ अक्टोबर २६ मा परिसूचकले वर्षकै न्यूनतम २४६९.३७ विन्दुको ’इन्ट्रा–डे’ लो छोएको थियो । यद्यपि, बन्द हुने बेलाको तथ्याङ्क हेर्दा २०२५ अक्टोबर १६ मा नेप्से वर्षकै न्यून विन्दु २४८७.१७ मा बन्द भएको थियो । यो विन्दुबाट बजारले पुन: माथिल्लो यात्रा तय गर्न खोजेको देखिन्छ । जसलाई प्राविधिक भाषामा ’सपोर्ट जोन’ बाट फर्किएको मान्न सकिन्छ ।

कारोबारको आयतन: १८ खर्ब माथिको कारोबार

वर्ष २०८२ को सबैभन्दा बलियो पक्ष भनेको कारोबार रकम हो । वर्षभरि कुल २२३ दिन शेयर कारोबार भएको छ। यस अवधिमा कुल १८ खर्ब ५६ अर्ब २९ करोड १४ लाख ३० हजार रुपैयाँ बराबरको शेयर किनबेच भएको छ । यसले नेपाली शेयर बजारको गहिराई र लगानीकर्ताको सहभागिता बढेको पुष्टि गर्छ ।

यो वर्ष पुरै १८ खर्ब ५६ अखर्ब २९ करोड १४ लाख ३० हजार रुपैयाँ बराबरको कारोबार हुँदा दैनिक औसतमा भने ८ अर्ब ३२ करोड ४१ लाख ७६ हजार रुपैयाँ बराबरको कारोबार भएको छ ।

पुरै वर्षमा ४ अर्ब ४२ करोड ६० लाख ३२ हजार ६८९ कित्ता शेयर करोबार हूँदा दैनिक औसतमा १ करोड ९८ लाख ४७ हजार ६८० कित्ता शेयर कारोबार भएको छ ।

वर्षमा १ करोड ९१ लाख ५१ हजार ९२५ पटक शेयर किनबेच हुँदा दैनिक औसतमा ८५ हजार ८८३ पटक शेयर किनबेच भएको छ ।

दैनिक औसतमा ३२४ वटा कम्पनी कारोबारमा आएको छ ।

कारोबारको यो विशाल तथ्याङ्कले बजारमा तरलताको अवस्था सुदृढ रहेको र लगानीकर्ताहरू शेयर बजारलाई लगानीको मुख्य क्षेत्रका रूपमा स्वीकार गरिरहेका छन् भन्ने देखाउँछ ।

कस्तो देखियो ट्रेन्ड ?
वर्षको सुरुवातमा परिसूचक र कारोबार दुवै सँगसँगै बढेका थिए । साउनको उच्च विन्दुमा पुग्दा चार्टमा जुन ’स्पाइक’ देखिएको छ । त्यसले बजारमा ठूला लगानीकर्ताको सक्रियतालाई संकेत गर्छ ।

कात्तिक महिनामा देखिएको गिरावट पछि मंसिरदेखि चैतसम्म बजारले ’कन्सोलेडेसन’ र बिस्तारै ’रिकभरी’ को बाटो लिएको देखिन्छ । विशेषगरी माघ र फागुन महिनामा बजारले पुन: लय समात्दै ३००० विन्दुको यात्रा गर्न खोजेको चार्टमा प्रस्ट देखिन्छ। फागुनको अन्त्य र चैतमा बजारमा फेरि उत्साह थपिएको छ ।

वर्षको सुखद अन्त्य: १७१ अंकको बढोत्तरी

२०८२ सालको चैत ३० गते बजार बन्द हुँदा नेप्से परिसूचक २८३३.६० विन्दुमा रोकिएको छ । अघिल्लो वर्षको अन्तिम विन्दु २६७०.७० को तुलनामा यस वर्ष नेप्से १७१.५२ अंकले बढेको छ । प्रतिशतका आधारमा हेर्दा यो करिब ६.४२ प्रतिशतको वृद्धि हो ।

यो वृद्धि सामान्य देखिए पनि ३००० विन्दुसम्म पुगेर २८०० को लाइनमा टिकिरहनुले आगामी वर्षका लागि बजारले बलियो आधार खडा गरेको मान्न सकिन्छ ।

समग्रमा २०८२ साल नेपाली पूँजी बजारका लागि ’मैदान तयार गर्ने वर्ष’ रह्यो । उच्चतम ३०२८ र न्यूनतम २४६९ विन्दुबीचको उतारचढावले बजारमा परिपक्वता आएको संकेत गर्छ ।

१८ खर्बभन्दा बढीको कारोबार हुनुले बजारको आकार बढेको मात्र होइन । आम मानिसको शेयर बजारप्रतिको विश्वास पनि बढेको देखाउँछ । दैनिक औसत ८ अर्बभन्दा माथिको कारोबारले बजारमा आगामी दिनमा अझ ठूला अवसरहरू आउने ढोका खोलेको छ ।

नयाँ वर्ष २०८३ मा प्रवेश गर्दा लगानीकर्ताहरूले यो वर्षको अनुभव र तथ्याङ्कलाई आधार मानेर संयमित लगानी गर्न सके बजारले अझ नयाँ उचाइ चुम्नेमा दुई मत छैन ।